Instagram Story Viewer

Terwijl sterren over de rode loper van het Filmfestival van Cannes paraderen, verzamelen zich daarbuiten duizenden festivalgangers in de hoop een glimp van hen op te vangen. AP-fotografen John Locher en Andreea Alexandru richten hun lens op de wereld buiten de beroemde catwalk.⁠
⁠
📸@locherphoto en @andreea.a.alexandru⁠
⁠
Foto 1: Een vrouw poseert bovenop een bord van het Festival de Cannes. Foto:Andreea Alexandru / AP⁠
⁠
Foto 2: Mannen ontspannen op de Boulevard tijdens de zonsondergang. Foto: Andreea Alexandru / AP⁠
⁠
Foto 3: Mensen lopen langs een vrouw die poseert voor fotografen. Eerder liep ze over de rode voor de film Parallel Tales. Foto: Andreea Alexandru / AP⁠
⁠
Foto 4: Mensen schermen hun ogen af tegen de zon terwijl ze naar de rode loper kijken. De lange man rechtsachter kan de beroemde catwalk klaarblijkelijk het beste zien. Foto: John Locher / AP⁠
⁠
Foto 5: Festivalbezoekers poseren voor een achterwand, zodat het nét lijkt alsof ze gefotografeerd worden door paparazzi. Wel moet de scheidslijn tussen de planken nog weggehaald worden met fotoshop. Foto: John Locher / AP⁠
⁠
Foto 6: Een vrouw poseert voor een fotograaf op de parkeerplaats van Hotel Martinez, terwijl auto’s in de rij staan om festivalbezoekers naar het festival te brengen. Foto: Andreea Alexandru / AP⁠
⁠
Foto 7: Gehuld in smokings en vlinderdassen drinkt een groepje mannen Heineken van een sandwichzaak die ook ijs verkoopt. Foto: Andreea Alexandru / AP⁠
⁠
👉️ Lees en bekijk de hele serie via de link in bio

Terwijl sterren over de rode loper van het Filmfestival van Cannes paraderen, verzamelen zich daarbuiten duizenden festivalgangers in de hoop een glimp van hen op te vangen. AP-fotografen John Locher en Andreea Alexandru richten hun lens op de wereld buiten de beroemde catwalk.⁠
⁠
📸@locherphoto en @andreea.a.alexandru⁠
⁠
Foto 1: Een vrouw poseert bovenop een bord van het Festival de Cannes. Foto:Andreea Alexandru / AP⁠
⁠
Foto 2: Mannen ontspannen op de Boulevard tijdens de zonsondergang. Foto: Andreea Alexandru / AP⁠
⁠
Foto 3: Mensen lopen langs een vrouw die poseert voor fotografen. Eerder liep ze over de rode voor de film Parallel Tales. Foto: Andreea Alexandru / AP⁠
⁠
Foto 4: Mensen schermen hun ogen af tegen de zon terwijl ze naar de rode loper kijken. De lange man rechtsachter kan de beroemde catwalk klaarblijkelijk het beste zien. Foto: John Locher / AP⁠
⁠
Foto 5: Festivalbezoekers poseren voor een achterwand, zodat het nét lijkt alsof ze gefotografeerd worden door paparazzi. Wel moet de scheidslijn tussen de planken nog weggehaald worden met fotoshop. Foto: John Locher / AP⁠
⁠
Foto 6: Een vrouw poseert voor een fotograaf op de parkeerplaats van Hotel Martinez, terwijl auto’s in de rij staan om festivalbezoekers naar het festival te brengen. Foto: Andreea Alexandru / AP⁠
⁠
Foto 7: Gehuld in smokings en vlinderdassen drinkt een groepje mannen Heineken van een sandwichzaak die ook ijs verkoopt. Foto: Andreea Alexandru / AP⁠
⁠
👉️ Lees en bekijk de hele serie via de link in bio

Terwijl sterren over de rode loper van het Filmfestival van Cannes paraderen, verzamelen zich daarbuiten duizenden festivalgangers in de hoop een glimp van hen op te vangen. AP-fotografen John Locher en Andreea Alexandru richten hun lens op de wereld buiten de beroemde catwalk.⁠
⁠
📸@locherphoto en @andreea.a.alexandru⁠
⁠
Foto 1: Een vrouw poseert bovenop een bord van het Festival de Cannes. Foto:Andreea Alexandru / AP⁠
⁠
Foto 2: Mannen ontspannen op de Boulevard tijdens de zonsondergang. Foto: Andreea Alexandru / AP⁠
⁠
Foto 3: Mensen lopen langs een vrouw die poseert voor fotografen. Eerder liep ze over de rode voor de film Parallel Tales. Foto: Andreea Alexandru / AP⁠
⁠
Foto 4: Mensen schermen hun ogen af tegen de zon terwijl ze naar de rode loper kijken. De lange man rechtsachter kan de beroemde catwalk klaarblijkelijk het beste zien. Foto: John Locher / AP⁠
⁠
Foto 5: Festivalbezoekers poseren voor een achterwand, zodat het nét lijkt alsof ze gefotografeerd worden door paparazzi. Wel moet de scheidslijn tussen de planken nog weggehaald worden met fotoshop. Foto: John Locher / AP⁠
⁠
Foto 6: Een vrouw poseert voor een fotograaf op de parkeerplaats van Hotel Martinez, terwijl auto’s in de rij staan om festivalbezoekers naar het festival te brengen. Foto: Andreea Alexandru / AP⁠
⁠
Foto 7: Gehuld in smokings en vlinderdassen drinkt een groepje mannen Heineken van een sandwichzaak die ook ijs verkoopt. Foto: Andreea Alexandru / AP⁠
⁠
👉️ Lees en bekijk de hele serie via de link in bio

Terwijl sterren over de rode loper van het Filmfestival van Cannes paraderen, verzamelen zich daarbuiten duizenden festivalgangers in de hoop een glimp van hen op te vangen. AP-fotografen John Locher en Andreea Alexandru richten hun lens op de wereld buiten de beroemde catwalk.⁠
⁠
📸@locherphoto en @andreea.a.alexandru⁠
⁠
Foto 1: Een vrouw poseert bovenop een bord van het Festival de Cannes. Foto:Andreea Alexandru / AP⁠
⁠
Foto 2: Mannen ontspannen op de Boulevard tijdens de zonsondergang. Foto: Andreea Alexandru / AP⁠
⁠
Foto 3: Mensen lopen langs een vrouw die poseert voor fotografen. Eerder liep ze over de rode voor de film Parallel Tales. Foto: Andreea Alexandru / AP⁠
⁠
Foto 4: Mensen schermen hun ogen af tegen de zon terwijl ze naar de rode loper kijken. De lange man rechtsachter kan de beroemde catwalk klaarblijkelijk het beste zien. Foto: John Locher / AP⁠
⁠
Foto 5: Festivalbezoekers poseren voor een achterwand, zodat het nét lijkt alsof ze gefotografeerd worden door paparazzi. Wel moet de scheidslijn tussen de planken nog weggehaald worden met fotoshop. Foto: John Locher / AP⁠
⁠
Foto 6: Een vrouw poseert voor een fotograaf op de parkeerplaats van Hotel Martinez, terwijl auto’s in de rij staan om festivalbezoekers naar het festival te brengen. Foto: Andreea Alexandru / AP⁠
⁠
Foto 7: Gehuld in smokings en vlinderdassen drinkt een groepje mannen Heineken van een sandwichzaak die ook ijs verkoopt. Foto: Andreea Alexandru / AP⁠
⁠
👉️ Lees en bekijk de hele serie via de link in bio

Terwijl sterren over de rode loper van het Filmfestival van Cannes paraderen, verzamelen zich daarbuiten duizenden festivalgangers in de hoop een glimp van hen op te vangen. AP-fotografen John Locher en Andreea Alexandru richten hun lens op de wereld buiten de beroemde catwalk.⁠
⁠
📸@locherphoto en @andreea.a.alexandru⁠
⁠
Foto 1: Een vrouw poseert bovenop een bord van het Festival de Cannes. Foto:Andreea Alexandru / AP⁠
⁠
Foto 2: Mannen ontspannen op de Boulevard tijdens de zonsondergang. Foto: Andreea Alexandru / AP⁠
⁠
Foto 3: Mensen lopen langs een vrouw die poseert voor fotografen. Eerder liep ze over de rode voor de film Parallel Tales. Foto: Andreea Alexandru / AP⁠
⁠
Foto 4: Mensen schermen hun ogen af tegen de zon terwijl ze naar de rode loper kijken. De lange man rechtsachter kan de beroemde catwalk klaarblijkelijk het beste zien. Foto: John Locher / AP⁠
⁠
Foto 5: Festivalbezoekers poseren voor een achterwand, zodat het nét lijkt alsof ze gefotografeerd worden door paparazzi. Wel moet de scheidslijn tussen de planken nog weggehaald worden met fotoshop. Foto: John Locher / AP⁠
⁠
Foto 6: Een vrouw poseert voor een fotograaf op de parkeerplaats van Hotel Martinez, terwijl auto’s in de rij staan om festivalbezoekers naar het festival te brengen. Foto: Andreea Alexandru / AP⁠
⁠
Foto 7: Gehuld in smokings en vlinderdassen drinkt een groepje mannen Heineken van een sandwichzaak die ook ijs verkoopt. Foto: Andreea Alexandru / AP⁠
⁠
👉️ Lees en bekijk de hele serie via de link in bio

Terwijl sterren over de rode loper van het Filmfestival van Cannes paraderen, verzamelen zich daarbuiten duizenden festivalgangers in de hoop een glimp van hen op te vangen. AP-fotografen John Locher en Andreea Alexandru richten hun lens op de wereld buiten de beroemde catwalk.⁠
⁠
📸@locherphoto en @andreea.a.alexandru⁠
⁠
Foto 1: Een vrouw poseert bovenop een bord van het Festival de Cannes. Foto:Andreea Alexandru / AP⁠
⁠
Foto 2: Mannen ontspannen op de Boulevard tijdens de zonsondergang. Foto: Andreea Alexandru / AP⁠
⁠
Foto 3: Mensen lopen langs een vrouw die poseert voor fotografen. Eerder liep ze over de rode voor de film Parallel Tales. Foto: Andreea Alexandru / AP⁠
⁠
Foto 4: Mensen schermen hun ogen af tegen de zon terwijl ze naar de rode loper kijken. De lange man rechtsachter kan de beroemde catwalk klaarblijkelijk het beste zien. Foto: John Locher / AP⁠
⁠
Foto 5: Festivalbezoekers poseren voor een achterwand, zodat het nét lijkt alsof ze gefotografeerd worden door paparazzi. Wel moet de scheidslijn tussen de planken nog weggehaald worden met fotoshop. Foto: John Locher / AP⁠
⁠
Foto 6: Een vrouw poseert voor een fotograaf op de parkeerplaats van Hotel Martinez, terwijl auto’s in de rij staan om festivalbezoekers naar het festival te brengen. Foto: Andreea Alexandru / AP⁠
⁠
Foto 7: Gehuld in smokings en vlinderdassen drinkt een groepje mannen Heineken van een sandwichzaak die ook ijs verkoopt. Foto: Andreea Alexandru / AP⁠
⁠
👉️ Lees en bekijk de hele serie via de link in bio

Terwijl sterren over de rode loper van het Filmfestival van Cannes paraderen, verzamelen zich daarbuiten duizenden festivalgangers in de hoop een glimp van hen op te vangen. AP-fotografen John Locher en Andreea Alexandru richten hun lens op de wereld buiten de beroemde catwalk.⁠
⁠
📸@locherphoto en @andreea.a.alexandru⁠
⁠
Foto 1: Een vrouw poseert bovenop een bord van het Festival de Cannes. Foto:Andreea Alexandru / AP⁠
⁠
Foto 2: Mannen ontspannen op de Boulevard tijdens de zonsondergang. Foto: Andreea Alexandru / AP⁠
⁠
Foto 3: Mensen lopen langs een vrouw die poseert voor fotografen. Eerder liep ze over de rode voor de film Parallel Tales. Foto: Andreea Alexandru / AP⁠
⁠
Foto 4: Mensen schermen hun ogen af tegen de zon terwijl ze naar de rode loper kijken. De lange man rechtsachter kan de beroemde catwalk klaarblijkelijk het beste zien. Foto: John Locher / AP⁠
⁠
Foto 5: Festivalbezoekers poseren voor een achterwand, zodat het nét lijkt alsof ze gefotografeerd worden door paparazzi. Wel moet de scheidslijn tussen de planken nog weggehaald worden met fotoshop. Foto: John Locher / AP⁠
⁠
Foto 6: Een vrouw poseert voor een fotograaf op de parkeerplaats van Hotel Martinez, terwijl auto’s in de rij staan om festivalbezoekers naar het festival te brengen. Foto: Andreea Alexandru / AP⁠
⁠
Foto 7: Gehuld in smokings en vlinderdassen drinkt een groepje mannen Heineken van een sandwichzaak die ook ijs verkoopt. Foto: Andreea Alexandru / AP⁠
⁠
👉️ Lees en bekijk de hele serie via de link in bio

Kazachstan is een van de drie grootste olieleveranciers van Europa. De inwoners zijn sterk afhankelijk van de schaarse banen in de oliesector. Tegelijkertijd zien ze hoe de oliewinning de natuur aantast, de bodem vervuilt, en hen van hun geboortegrond verdrijft. Fotograaf Aurélien Goubau reisde naar het afgelegen West-Kazachstan en legde deze diep gespleten relatie van de bewoners tot de oliewinning vast.⁠
⁠
📸 @aureliengoubau⁠
⁠
Foto 1: Hasan Demesinov, een voormalige arbeider op het olieveld van Zhanaozen, en zijn zoon Yeldos die zijn baan heeft overgenomen.⁠
⁠
Foto 2: Zicht op olieverwerkingsinstallaties net achter de stad Atyrau. ⁠
⁠
Foto 3: De helft van Hasan Demesinovs long is verwijderd. Hij is er van overtuigd dat zijn werk als oliearbeider de oorzaak is van zijn gezondheidsproblemen.⁠
⁠
Foto 4: Portret van een oliearbeider in het dorp Aqsai, naast het olieveld van Karachaganak vlak bij de Russische grens. ⁠
⁠
Foto 5: De stad Zhanaozen is volledig rond het olieveld gebouwd. Vrijwel alle inwoners hebben een baan die verband houdt met de oliesector.⁠
⁠
Foto 6: In de woonkamer van een voormalige arbeider van de olievelden in de Kaspische Zee. Nurtay, de echtgenoot, stopte als oliewerker omdat hij vreesde voor zijn gezondheid. ⁠
⁠
Foto 7: Oliearbeiders bij Ozen Munai.⁠
⁠
👉️ Bekijk en lees meer via de link in bio

Kazachstan is een van de drie grootste olieleveranciers van Europa. De inwoners zijn sterk afhankelijk van de schaarse banen in de oliesector. Tegelijkertijd zien ze hoe de oliewinning de natuur aantast, de bodem vervuilt, en hen van hun geboortegrond verdrijft. Fotograaf Aurélien Goubau reisde naar het afgelegen West-Kazachstan en legde deze diep gespleten relatie van de bewoners tot de oliewinning vast.⁠
⁠
📸 @aureliengoubau⁠
⁠
Foto 1: Hasan Demesinov, een voormalige arbeider op het olieveld van Zhanaozen, en zijn zoon Yeldos die zijn baan heeft overgenomen.⁠
⁠
Foto 2: Zicht op olieverwerkingsinstallaties net achter de stad Atyrau. ⁠
⁠
Foto 3: De helft van Hasan Demesinovs long is verwijderd. Hij is er van overtuigd dat zijn werk als oliearbeider de oorzaak is van zijn gezondheidsproblemen.⁠
⁠
Foto 4: Portret van een oliearbeider in het dorp Aqsai, naast het olieveld van Karachaganak vlak bij de Russische grens. ⁠
⁠
Foto 5: De stad Zhanaozen is volledig rond het olieveld gebouwd. Vrijwel alle inwoners hebben een baan die verband houdt met de oliesector.⁠
⁠
Foto 6: In de woonkamer van een voormalige arbeider van de olievelden in de Kaspische Zee. Nurtay, de echtgenoot, stopte als oliewerker omdat hij vreesde voor zijn gezondheid. ⁠
⁠
Foto 7: Oliearbeiders bij Ozen Munai.⁠
⁠
👉️ Bekijk en lees meer via de link in bio

Kazachstan is een van de drie grootste olieleveranciers van Europa. De inwoners zijn sterk afhankelijk van de schaarse banen in de oliesector. Tegelijkertijd zien ze hoe de oliewinning de natuur aantast, de bodem vervuilt, en hen van hun geboortegrond verdrijft. Fotograaf Aurélien Goubau reisde naar het afgelegen West-Kazachstan en legde deze diep gespleten relatie van de bewoners tot de oliewinning vast.⁠
⁠
📸 @aureliengoubau⁠
⁠
Foto 1: Hasan Demesinov, een voormalige arbeider op het olieveld van Zhanaozen, en zijn zoon Yeldos die zijn baan heeft overgenomen.⁠
⁠
Foto 2: Zicht op olieverwerkingsinstallaties net achter de stad Atyrau. ⁠
⁠
Foto 3: De helft van Hasan Demesinovs long is verwijderd. Hij is er van overtuigd dat zijn werk als oliearbeider de oorzaak is van zijn gezondheidsproblemen.⁠
⁠
Foto 4: Portret van een oliearbeider in het dorp Aqsai, naast het olieveld van Karachaganak vlak bij de Russische grens. ⁠
⁠
Foto 5: De stad Zhanaozen is volledig rond het olieveld gebouwd. Vrijwel alle inwoners hebben een baan die verband houdt met de oliesector.⁠
⁠
Foto 6: In de woonkamer van een voormalige arbeider van de olievelden in de Kaspische Zee. Nurtay, de echtgenoot, stopte als oliewerker omdat hij vreesde voor zijn gezondheid. ⁠
⁠
Foto 7: Oliearbeiders bij Ozen Munai.⁠
⁠
👉️ Bekijk en lees meer via de link in bio

Kazachstan is een van de drie grootste olieleveranciers van Europa. De inwoners zijn sterk afhankelijk van de schaarse banen in de oliesector. Tegelijkertijd zien ze hoe de oliewinning de natuur aantast, de bodem vervuilt, en hen van hun geboortegrond verdrijft. Fotograaf Aurélien Goubau reisde naar het afgelegen West-Kazachstan en legde deze diep gespleten relatie van de bewoners tot de oliewinning vast.⁠
⁠
📸 @aureliengoubau⁠
⁠
Foto 1: Hasan Demesinov, een voormalige arbeider op het olieveld van Zhanaozen, en zijn zoon Yeldos die zijn baan heeft overgenomen.⁠
⁠
Foto 2: Zicht op olieverwerkingsinstallaties net achter de stad Atyrau. ⁠
⁠
Foto 3: De helft van Hasan Demesinovs long is verwijderd. Hij is er van overtuigd dat zijn werk als oliearbeider de oorzaak is van zijn gezondheidsproblemen.⁠
⁠
Foto 4: Portret van een oliearbeider in het dorp Aqsai, naast het olieveld van Karachaganak vlak bij de Russische grens. ⁠
⁠
Foto 5: De stad Zhanaozen is volledig rond het olieveld gebouwd. Vrijwel alle inwoners hebben een baan die verband houdt met de oliesector.⁠
⁠
Foto 6: In de woonkamer van een voormalige arbeider van de olievelden in de Kaspische Zee. Nurtay, de echtgenoot, stopte als oliewerker omdat hij vreesde voor zijn gezondheid. ⁠
⁠
Foto 7: Oliearbeiders bij Ozen Munai.⁠
⁠
👉️ Bekijk en lees meer via de link in bio

Kazachstan is een van de drie grootste olieleveranciers van Europa. De inwoners zijn sterk afhankelijk van de schaarse banen in de oliesector. Tegelijkertijd zien ze hoe de oliewinning de natuur aantast, de bodem vervuilt, en hen van hun geboortegrond verdrijft. Fotograaf Aurélien Goubau reisde naar het afgelegen West-Kazachstan en legde deze diep gespleten relatie van de bewoners tot de oliewinning vast.⁠
⁠
📸 @aureliengoubau⁠
⁠
Foto 1: Hasan Demesinov, een voormalige arbeider op het olieveld van Zhanaozen, en zijn zoon Yeldos die zijn baan heeft overgenomen.⁠
⁠
Foto 2: Zicht op olieverwerkingsinstallaties net achter de stad Atyrau. ⁠
⁠
Foto 3: De helft van Hasan Demesinovs long is verwijderd. Hij is er van overtuigd dat zijn werk als oliearbeider de oorzaak is van zijn gezondheidsproblemen.⁠
⁠
Foto 4: Portret van een oliearbeider in het dorp Aqsai, naast het olieveld van Karachaganak vlak bij de Russische grens. ⁠
⁠
Foto 5: De stad Zhanaozen is volledig rond het olieveld gebouwd. Vrijwel alle inwoners hebben een baan die verband houdt met de oliesector.⁠
⁠
Foto 6: In de woonkamer van een voormalige arbeider van de olievelden in de Kaspische Zee. Nurtay, de echtgenoot, stopte als oliewerker omdat hij vreesde voor zijn gezondheid. ⁠
⁠
Foto 7: Oliearbeiders bij Ozen Munai.⁠
⁠
👉️ Bekijk en lees meer via de link in bio

Kazachstan is een van de drie grootste olieleveranciers van Europa. De inwoners zijn sterk afhankelijk van de schaarse banen in de oliesector. Tegelijkertijd zien ze hoe de oliewinning de natuur aantast, de bodem vervuilt, en hen van hun geboortegrond verdrijft. Fotograaf Aurélien Goubau reisde naar het afgelegen West-Kazachstan en legde deze diep gespleten relatie van de bewoners tot de oliewinning vast.⁠
⁠
📸 @aureliengoubau⁠
⁠
Foto 1: Hasan Demesinov, een voormalige arbeider op het olieveld van Zhanaozen, en zijn zoon Yeldos die zijn baan heeft overgenomen.⁠
⁠
Foto 2: Zicht op olieverwerkingsinstallaties net achter de stad Atyrau. ⁠
⁠
Foto 3: De helft van Hasan Demesinovs long is verwijderd. Hij is er van overtuigd dat zijn werk als oliearbeider de oorzaak is van zijn gezondheidsproblemen.⁠
⁠
Foto 4: Portret van een oliearbeider in het dorp Aqsai, naast het olieveld van Karachaganak vlak bij de Russische grens. ⁠
⁠
Foto 5: De stad Zhanaozen is volledig rond het olieveld gebouwd. Vrijwel alle inwoners hebben een baan die verband houdt met de oliesector.⁠
⁠
Foto 6: In de woonkamer van een voormalige arbeider van de olievelden in de Kaspische Zee. Nurtay, de echtgenoot, stopte als oliewerker omdat hij vreesde voor zijn gezondheid. ⁠
⁠
Foto 7: Oliearbeiders bij Ozen Munai.⁠
⁠
👉️ Bekijk en lees meer via de link in bio

Kazachstan is een van de drie grootste olieleveranciers van Europa. De inwoners zijn sterk afhankelijk van de schaarse banen in de oliesector. Tegelijkertijd zien ze hoe de oliewinning de natuur aantast, de bodem vervuilt, en hen van hun geboortegrond verdrijft. Fotograaf Aurélien Goubau reisde naar het afgelegen West-Kazachstan en legde deze diep gespleten relatie van de bewoners tot de oliewinning vast.⁠
⁠
📸 @aureliengoubau⁠
⁠
Foto 1: Hasan Demesinov, een voormalige arbeider op het olieveld van Zhanaozen, en zijn zoon Yeldos die zijn baan heeft overgenomen.⁠
⁠
Foto 2: Zicht op olieverwerkingsinstallaties net achter de stad Atyrau. ⁠
⁠
Foto 3: De helft van Hasan Demesinovs long is verwijderd. Hij is er van overtuigd dat zijn werk als oliearbeider de oorzaak is van zijn gezondheidsproblemen.⁠
⁠
Foto 4: Portret van een oliearbeider in het dorp Aqsai, naast het olieveld van Karachaganak vlak bij de Russische grens. ⁠
⁠
Foto 5: De stad Zhanaozen is volledig rond het olieveld gebouwd. Vrijwel alle inwoners hebben een baan die verband houdt met de oliesector.⁠
⁠
Foto 6: In de woonkamer van een voormalige arbeider van de olievelden in de Kaspische Zee. Nurtay, de echtgenoot, stopte als oliewerker omdat hij vreesde voor zijn gezondheid. ⁠
⁠
Foto 7: Oliearbeiders bij Ozen Munai.⁠
⁠
👉️ Bekijk en lees meer via de link in bio

Kazachstan is een van de drie grootste olieleveranciers van Europa. De inwoners zijn sterk afhankelijk van de schaarse banen in de oliesector. Tegelijkertijd zien ze hoe de oliewinning de natuur aantast, de bodem vervuilt, en hen van hun geboortegrond verdrijft. Fotograaf Aurélien Goubau reisde naar het afgelegen West-Kazachstan en legde deze diep gespleten relatie van de bewoners tot de oliewinning vast.⁠
⁠
📸 @aureliengoubau⁠
⁠
Foto 1: Hasan Demesinov, een voormalige arbeider op het olieveld van Zhanaozen, en zijn zoon Yeldos die zijn baan heeft overgenomen.⁠
⁠
Foto 2: Zicht op olieverwerkingsinstallaties net achter de stad Atyrau. ⁠
⁠
Foto 3: De helft van Hasan Demesinovs long is verwijderd. Hij is er van overtuigd dat zijn werk als oliearbeider de oorzaak is van zijn gezondheidsproblemen.⁠
⁠
Foto 4: Portret van een oliearbeider in het dorp Aqsai, naast het olieveld van Karachaganak vlak bij de Russische grens. ⁠
⁠
Foto 5: De stad Zhanaozen is volledig rond het olieveld gebouwd. Vrijwel alle inwoners hebben een baan die verband houdt met de oliesector.⁠
⁠
Foto 6: In de woonkamer van een voormalige arbeider van de olievelden in de Kaspische Zee. Nurtay, de echtgenoot, stopte als oliewerker omdat hij vreesde voor zijn gezondheid. ⁠
⁠
Foto 7: Oliearbeiders bij Ozen Munai.⁠
⁠
👉️ Bekijk en lees meer via de link in bio

Kazachstan is een van de drie grootste olieleveranciers van Europa. De inwoners zijn sterk afhankelijk van de schaarse banen in de oliesector. Tegelijkertijd zien ze hoe de oliewinning de natuur aantast, de bodem vervuilt, en hen van hun geboortegrond verdrijft. Fotograaf Aurélien Goubau reisde naar het afgelegen West-Kazachstan en legde deze diep gespleten relatie van de bewoners tot de oliewinning vast.⁠
⁠
📸 @aureliengoubau⁠
⁠
Foto 1: Hasan Demesinov, een voormalige arbeider op het olieveld van Zhanaozen, en zijn zoon Yeldos die zijn baan heeft overgenomen.⁠
⁠
Foto 2: Zicht op olieverwerkingsinstallaties net achter de stad Atyrau. ⁠
⁠
Foto 3: De helft van Hasan Demesinovs long is verwijderd. Hij is er van overtuigd dat zijn werk als oliearbeider de oorzaak is van zijn gezondheidsproblemen.⁠
⁠
Foto 4: Portret van een oliearbeider in het dorp Aqsai, naast het olieveld van Karachaganak vlak bij de Russische grens. ⁠
⁠
Foto 5: De stad Zhanaozen is volledig rond het olieveld gebouwd. Vrijwel alle inwoners hebben een baan die verband houdt met de oliesector.⁠
⁠
Foto 6: In de woonkamer van een voormalige arbeider van de olievelden in de Kaspische Zee. Nurtay, de echtgenoot, stopte als oliewerker omdat hij vreesde voor zijn gezondheid. ⁠
⁠
Foto 7: Oliearbeiders bij Ozen Munai.⁠
⁠
👉️ Bekijk en lees meer via de link in bio

De vijftien genomineerden van de Selection of Dutch Photography Award 2026 (SO’26) zijn bekend. Van relatief ‘veilige’ fotografie die gericht is op de persoonlijke binnenwereld van de fotografen tot beelden van mondiale problemen als milieuvervuiling – de selectie is dit jaar wederom divers. Zowel nog studerende beeldmakers als gevestigde namen kunnen hun werk insturen. In juni worden de winnaars bekendgemaakt en zijn de beelden te zien bij Melkweg Expo in Amsterdam en op abri’s in het centrum van de hoofdstad.⁠
⁠
📸 Jermain Cikic, Nanda Hagenaars, Enzo visser, Sas Schilten, Rob Hornstra/The Europeans, Lieve van der Zijde, Mark Rammers, Michel Campfens, Jaap Scheeren / Tony Pret, Pie Aerts, Nella Ngingo, Lotte Bruning Donskoi, Aisha Zeijpveld⁠
👉️ Bekijk meer via de link in bio

De vijftien genomineerden van de Selection of Dutch Photography Award 2026 (SO’26) zijn bekend. Van relatief ‘veilige’ fotografie die gericht is op de persoonlijke binnenwereld van de fotografen tot beelden van mondiale problemen als milieuvervuiling – de selectie is dit jaar wederom divers. Zowel nog studerende beeldmakers als gevestigde namen kunnen hun werk insturen. In juni worden de winnaars bekendgemaakt en zijn de beelden te zien bij Melkweg Expo in Amsterdam en op abri’s in het centrum van de hoofdstad.⁠
⁠
📸 Jermain Cikic, Nanda Hagenaars, Enzo visser, Sas Schilten, Rob Hornstra/The Europeans, Lieve van der Zijde, Mark Rammers, Michel Campfens, Jaap Scheeren / Tony Pret, Pie Aerts, Nella Ngingo, Lotte Bruning Donskoi, Aisha Zeijpveld⁠
👉️ Bekijk meer via de link in bio

De vijftien genomineerden van de Selection of Dutch Photography Award 2026 (SO’26) zijn bekend. Van relatief ‘veilige’ fotografie die gericht is op de persoonlijke binnenwereld van de fotografen tot beelden van mondiale problemen als milieuvervuiling – de selectie is dit jaar wederom divers. Zowel nog studerende beeldmakers als gevestigde namen kunnen hun werk insturen. In juni worden de winnaars bekendgemaakt en zijn de beelden te zien bij Melkweg Expo in Amsterdam en op abri’s in het centrum van de hoofdstad.⁠
⁠
📸 Jermain Cikic, Nanda Hagenaars, Enzo visser, Sas Schilten, Rob Hornstra/The Europeans, Lieve van der Zijde, Mark Rammers, Michel Campfens, Jaap Scheeren / Tony Pret, Pie Aerts, Nella Ngingo, Lotte Bruning Donskoi, Aisha Zeijpveld⁠
👉️ Bekijk meer via de link in bio

De vijftien genomineerden van de Selection of Dutch Photography Award 2026 (SO’26) zijn bekend. Van relatief ‘veilige’ fotografie die gericht is op de persoonlijke binnenwereld van de fotografen tot beelden van mondiale problemen als milieuvervuiling – de selectie is dit jaar wederom divers. Zowel nog studerende beeldmakers als gevestigde namen kunnen hun werk insturen. In juni worden de winnaars bekendgemaakt en zijn de beelden te zien bij Melkweg Expo in Amsterdam en op abri’s in het centrum van de hoofdstad.⁠
⁠
📸 Jermain Cikic, Nanda Hagenaars, Enzo visser, Sas Schilten, Rob Hornstra/The Europeans, Lieve van der Zijde, Mark Rammers, Michel Campfens, Jaap Scheeren / Tony Pret, Pie Aerts, Nella Ngingo, Lotte Bruning Donskoi, Aisha Zeijpveld⁠
👉️ Bekijk meer via de link in bio

De vijftien genomineerden van de Selection of Dutch Photography Award 2026 (SO’26) zijn bekend. Van relatief ‘veilige’ fotografie die gericht is op de persoonlijke binnenwereld van de fotografen tot beelden van mondiale problemen als milieuvervuiling – de selectie is dit jaar wederom divers. Zowel nog studerende beeldmakers als gevestigde namen kunnen hun werk insturen. In juni worden de winnaars bekendgemaakt en zijn de beelden te zien bij Melkweg Expo in Amsterdam en op abri’s in het centrum van de hoofdstad.⁠
⁠
📸 Jermain Cikic, Nanda Hagenaars, Enzo visser, Sas Schilten, Rob Hornstra/The Europeans, Lieve van der Zijde, Mark Rammers, Michel Campfens, Jaap Scheeren / Tony Pret, Pie Aerts, Nella Ngingo, Lotte Bruning Donskoi, Aisha Zeijpveld⁠
👉️ Bekijk meer via de link in bio

De vijftien genomineerden van de Selection of Dutch Photography Award 2026 (SO’26) zijn bekend. Van relatief ‘veilige’ fotografie die gericht is op de persoonlijke binnenwereld van de fotografen tot beelden van mondiale problemen als milieuvervuiling – de selectie is dit jaar wederom divers. Zowel nog studerende beeldmakers als gevestigde namen kunnen hun werk insturen. In juni worden de winnaars bekendgemaakt en zijn de beelden te zien bij Melkweg Expo in Amsterdam en op abri’s in het centrum van de hoofdstad.⁠
⁠
📸 Jermain Cikic, Nanda Hagenaars, Enzo visser, Sas Schilten, Rob Hornstra/The Europeans, Lieve van der Zijde, Mark Rammers, Michel Campfens, Jaap Scheeren / Tony Pret, Pie Aerts, Nella Ngingo, Lotte Bruning Donskoi, Aisha Zeijpveld⁠
👉️ Bekijk meer via de link in bio

De vijftien genomineerden van de Selection of Dutch Photography Award 2026 (SO’26) zijn bekend. Van relatief ‘veilige’ fotografie die gericht is op de persoonlijke binnenwereld van de fotografen tot beelden van mondiale problemen als milieuvervuiling – de selectie is dit jaar wederom divers. Zowel nog studerende beeldmakers als gevestigde namen kunnen hun werk insturen. In juni worden de winnaars bekendgemaakt en zijn de beelden te zien bij Melkweg Expo in Amsterdam en op abri’s in het centrum van de hoofdstad.⁠
⁠
📸 Jermain Cikic, Nanda Hagenaars, Enzo visser, Sas Schilten, Rob Hornstra/The Europeans, Lieve van der Zijde, Mark Rammers, Michel Campfens, Jaap Scheeren / Tony Pret, Pie Aerts, Nella Ngingo, Lotte Bruning Donskoi, Aisha Zeijpveld⁠
👉️ Bekijk meer via de link in bio

De vijftien genomineerden van de Selection of Dutch Photography Award 2026 (SO’26) zijn bekend. Van relatief ‘veilige’ fotografie die gericht is op de persoonlijke binnenwereld van de fotografen tot beelden van mondiale problemen als milieuvervuiling – de selectie is dit jaar wederom divers. Zowel nog studerende beeldmakers als gevestigde namen kunnen hun werk insturen. In juni worden de winnaars bekendgemaakt en zijn de beelden te zien bij Melkweg Expo in Amsterdam en op abri’s in het centrum van de hoofdstad.⁠
⁠
📸 Jermain Cikic, Nanda Hagenaars, Enzo visser, Sas Schilten, Rob Hornstra/The Europeans, Lieve van der Zijde, Mark Rammers, Michel Campfens, Jaap Scheeren / Tony Pret, Pie Aerts, Nella Ngingo, Lotte Bruning Donskoi, Aisha Zeijpveld⁠
👉️ Bekijk meer via de link in bio

De vijftien genomineerden van de Selection of Dutch Photography Award 2026 (SO’26) zijn bekend. Van relatief ‘veilige’ fotografie die gericht is op de persoonlijke binnenwereld van de fotografen tot beelden van mondiale problemen als milieuvervuiling – de selectie is dit jaar wederom divers. Zowel nog studerende beeldmakers als gevestigde namen kunnen hun werk insturen. In juni worden de winnaars bekendgemaakt en zijn de beelden te zien bij Melkweg Expo in Amsterdam en op abri’s in het centrum van de hoofdstad.⁠
⁠
📸 Jermain Cikic, Nanda Hagenaars, Enzo visser, Sas Schilten, Rob Hornstra/The Europeans, Lieve van der Zijde, Mark Rammers, Michel Campfens, Jaap Scheeren / Tony Pret, Pie Aerts, Nella Ngingo, Lotte Bruning Donskoi, Aisha Zeijpveld⁠
👉️ Bekijk meer via de link in bio

De vijftien genomineerden van de Selection of Dutch Photography Award 2026 (SO’26) zijn bekend. Van relatief ‘veilige’ fotografie die gericht is op de persoonlijke binnenwereld van de fotografen tot beelden van mondiale problemen als milieuvervuiling – de selectie is dit jaar wederom divers. Zowel nog studerende beeldmakers als gevestigde namen kunnen hun werk insturen. In juni worden de winnaars bekendgemaakt en zijn de beelden te zien bij Melkweg Expo in Amsterdam en op abri’s in het centrum van de hoofdstad.⁠
⁠
📸 Jermain Cikic, Nanda Hagenaars, Enzo visser, Sas Schilten, Rob Hornstra/The Europeans, Lieve van der Zijde, Mark Rammers, Michel Campfens, Jaap Scheeren / Tony Pret, Pie Aerts, Nella Ngingo, Lotte Bruning Donskoi, Aisha Zeijpveld⁠
👉️ Bekijk meer via de link in bio

Soms draag je een geschiedenis met je mee waar je nooit zelf voor hebt gekozen.⁠
Annaleen Louwes onderzocht jarenlang de schaamte rondom de Duitse afkomst van haar moeder, en uiteindelijk ook die van zichzelf. In haar fotoboek vertelt ze een persoonlijk verhaal over oorlog, familie, identiteit en het zwijgen dat generaties lang doorwerkt.⁠
“Mijn moeder schaamde zich voor wat de Duitsers hadden gedaan, en ik schaamde me voor de Duitsheid van mijn moeder.”⁠
⁠
📸Annaleen Louwes⁠
👉️Lees en bekijk het hele verhaal via de link in bio.

Soms draag je een geschiedenis met je mee waar je nooit zelf voor hebt gekozen.⁠
Annaleen Louwes onderzocht jarenlang de schaamte rondom de Duitse afkomst van haar moeder, en uiteindelijk ook die van zichzelf. In haar fotoboek vertelt ze een persoonlijk verhaal over oorlog, familie, identiteit en het zwijgen dat generaties lang doorwerkt.⁠
“Mijn moeder schaamde zich voor wat de Duitsers hadden gedaan, en ik schaamde me voor de Duitsheid van mijn moeder.”⁠
⁠
📸Annaleen Louwes⁠
👉️Lees en bekijk het hele verhaal via de link in bio.

Soms draag je een geschiedenis met je mee waar je nooit zelf voor hebt gekozen.⁠
Annaleen Louwes onderzocht jarenlang de schaamte rondom de Duitse afkomst van haar moeder, en uiteindelijk ook die van zichzelf. In haar fotoboek vertelt ze een persoonlijk verhaal over oorlog, familie, identiteit en het zwijgen dat generaties lang doorwerkt.⁠
“Mijn moeder schaamde zich voor wat de Duitsers hadden gedaan, en ik schaamde me voor de Duitsheid van mijn moeder.”⁠
⁠
📸Annaleen Louwes⁠
👉️Lees en bekijk het hele verhaal via de link in bio.

Soms draag je een geschiedenis met je mee waar je nooit zelf voor hebt gekozen.⁠
Annaleen Louwes onderzocht jarenlang de schaamte rondom de Duitse afkomst van haar moeder, en uiteindelijk ook die van zichzelf. In haar fotoboek vertelt ze een persoonlijk verhaal over oorlog, familie, identiteit en het zwijgen dat generaties lang doorwerkt.⁠
“Mijn moeder schaamde zich voor wat de Duitsers hadden gedaan, en ik schaamde me voor de Duitsheid van mijn moeder.”⁠
⁠
📸Annaleen Louwes⁠
👉️Lees en bekijk het hele verhaal via de link in bio.

Soms draag je een geschiedenis met je mee waar je nooit zelf voor hebt gekozen.⁠
Annaleen Louwes onderzocht jarenlang de schaamte rondom de Duitse afkomst van haar moeder, en uiteindelijk ook die van zichzelf. In haar fotoboek vertelt ze een persoonlijk verhaal over oorlog, familie, identiteit en het zwijgen dat generaties lang doorwerkt.⁠
“Mijn moeder schaamde zich voor wat de Duitsers hadden gedaan, en ik schaamde me voor de Duitsheid van mijn moeder.”⁠
⁠
📸Annaleen Louwes⁠
👉️Lees en bekijk het hele verhaal via de link in bio.

Soms draag je een geschiedenis met je mee waar je nooit zelf voor hebt gekozen.⁠
Annaleen Louwes onderzocht jarenlang de schaamte rondom de Duitse afkomst van haar moeder, en uiteindelijk ook die van zichzelf. In haar fotoboek vertelt ze een persoonlijk verhaal over oorlog, familie, identiteit en het zwijgen dat generaties lang doorwerkt.⁠
“Mijn moeder schaamde zich voor wat de Duitsers hadden gedaan, en ik schaamde me voor de Duitsheid van mijn moeder.”⁠
⁠
📸Annaleen Louwes⁠
👉️Lees en bekijk het hele verhaal via de link in bio.

Soms draag je een geschiedenis met je mee waar je nooit zelf voor hebt gekozen.⁠
Annaleen Louwes onderzocht jarenlang de schaamte rondom de Duitse afkomst van haar moeder, en uiteindelijk ook die van zichzelf. In haar fotoboek vertelt ze een persoonlijk verhaal over oorlog, familie, identiteit en het zwijgen dat generaties lang doorwerkt.⁠
“Mijn moeder schaamde zich voor wat de Duitsers hadden gedaan, en ik schaamde me voor de Duitsheid van mijn moeder.”⁠
⁠
📸Annaleen Louwes⁠
👉️Lees en bekijk het hele verhaal via de link in bio.

Het is een van de meest gefotografeerde natuurgebieden van Afrika: het Keniaanse nationale park Masai Mara. Jaarlijks komen er ruim 300.000 toeristen om giraffes, olifanten, hyena’s en wrattenzwijnen op de foto te zetten. Toch zijn er in het gebied van ruim 1.500 vierkante kilometer nog altijd goed verborgen plekjes: dichte bossen waar geen jeep doorheen kan. Maar bedreigde zwarte neushoorns komen er wél, en die willen rangers van de lokale Rhino Unit graag monitoren om te zien hoe het met de populatie gaat.⁠
⁠
Met zelfontwikkelde cameravallen legde natuurfotograaf Will Burrard-Lucas bij een door palmen omzoomd riviertje een veel completer beeld van de lokale fauna bloot.⁠
⁠
📸 @willbl⁠
👉️ Lees en bekijk het hele verhaal via de link in bio.

Het is een van de meest gefotografeerde natuurgebieden van Afrika: het Keniaanse nationale park Masai Mara. Jaarlijks komen er ruim 300.000 toeristen om giraffes, olifanten, hyena’s en wrattenzwijnen op de foto te zetten. Toch zijn er in het gebied van ruim 1.500 vierkante kilometer nog altijd goed verborgen plekjes: dichte bossen waar geen jeep doorheen kan. Maar bedreigde zwarte neushoorns komen er wél, en die willen rangers van de lokale Rhino Unit graag monitoren om te zien hoe het met de populatie gaat.⁠
⁠
Met zelfontwikkelde cameravallen legde natuurfotograaf Will Burrard-Lucas bij een door palmen omzoomd riviertje een veel completer beeld van de lokale fauna bloot.⁠
⁠
📸 @willbl⁠
👉️ Lees en bekijk het hele verhaal via de link in bio.

Het is een van de meest gefotografeerde natuurgebieden van Afrika: het Keniaanse nationale park Masai Mara. Jaarlijks komen er ruim 300.000 toeristen om giraffes, olifanten, hyena’s en wrattenzwijnen op de foto te zetten. Toch zijn er in het gebied van ruim 1.500 vierkante kilometer nog altijd goed verborgen plekjes: dichte bossen waar geen jeep doorheen kan. Maar bedreigde zwarte neushoorns komen er wél, en die willen rangers van de lokale Rhino Unit graag monitoren om te zien hoe het met de populatie gaat.⁠
⁠
Met zelfontwikkelde cameravallen legde natuurfotograaf Will Burrard-Lucas bij een door palmen omzoomd riviertje een veel completer beeld van de lokale fauna bloot.⁠
⁠
📸 @willbl⁠
👉️ Lees en bekijk het hele verhaal via de link in bio.

Het is een van de meest gefotografeerde natuurgebieden van Afrika: het Keniaanse nationale park Masai Mara. Jaarlijks komen er ruim 300.000 toeristen om giraffes, olifanten, hyena’s en wrattenzwijnen op de foto te zetten. Toch zijn er in het gebied van ruim 1.500 vierkante kilometer nog altijd goed verborgen plekjes: dichte bossen waar geen jeep doorheen kan. Maar bedreigde zwarte neushoorns komen er wél, en die willen rangers van de lokale Rhino Unit graag monitoren om te zien hoe het met de populatie gaat.⁠
⁠
Met zelfontwikkelde cameravallen legde natuurfotograaf Will Burrard-Lucas bij een door palmen omzoomd riviertje een veel completer beeld van de lokale fauna bloot.⁠
⁠
📸 @willbl⁠
👉️ Lees en bekijk het hele verhaal via de link in bio.

Het is een van de meest gefotografeerde natuurgebieden van Afrika: het Keniaanse nationale park Masai Mara. Jaarlijks komen er ruim 300.000 toeristen om giraffes, olifanten, hyena’s en wrattenzwijnen op de foto te zetten. Toch zijn er in het gebied van ruim 1.500 vierkante kilometer nog altijd goed verborgen plekjes: dichte bossen waar geen jeep doorheen kan. Maar bedreigde zwarte neushoorns komen er wél, en die willen rangers van de lokale Rhino Unit graag monitoren om te zien hoe het met de populatie gaat.⁠
⁠
Met zelfontwikkelde cameravallen legde natuurfotograaf Will Burrard-Lucas bij een door palmen omzoomd riviertje een veel completer beeld van de lokale fauna bloot.⁠
⁠
📸 @willbl⁠
👉️ Lees en bekijk het hele verhaal via de link in bio.

Het is een van de meest gefotografeerde natuurgebieden van Afrika: het Keniaanse nationale park Masai Mara. Jaarlijks komen er ruim 300.000 toeristen om giraffes, olifanten, hyena’s en wrattenzwijnen op de foto te zetten. Toch zijn er in het gebied van ruim 1.500 vierkante kilometer nog altijd goed verborgen plekjes: dichte bossen waar geen jeep doorheen kan. Maar bedreigde zwarte neushoorns komen er wél, en die willen rangers van de lokale Rhino Unit graag monitoren om te zien hoe het met de populatie gaat.⁠
⁠
Met zelfontwikkelde cameravallen legde natuurfotograaf Will Burrard-Lucas bij een door palmen omzoomd riviertje een veel completer beeld van de lokale fauna bloot.⁠
⁠
📸 @willbl⁠
👉️ Lees en bekijk het hele verhaal via de link in bio.

Het is een van de meest gefotografeerde natuurgebieden van Afrika: het Keniaanse nationale park Masai Mara. Jaarlijks komen er ruim 300.000 toeristen om giraffes, olifanten, hyena’s en wrattenzwijnen op de foto te zetten. Toch zijn er in het gebied van ruim 1.500 vierkante kilometer nog altijd goed verborgen plekjes: dichte bossen waar geen jeep doorheen kan. Maar bedreigde zwarte neushoorns komen er wél, en die willen rangers van de lokale Rhino Unit graag monitoren om te zien hoe het met de populatie gaat.⁠
⁠
Met zelfontwikkelde cameravallen legde natuurfotograaf Will Burrard-Lucas bij een door palmen omzoomd riviertje een veel completer beeld van de lokale fauna bloot.⁠
⁠
📸 @willbl⁠
👉️ Lees en bekijk het hele verhaal via de link in bio.

NRC Magazine vroeg veertien fotografen om een foto van hun moeder.⁠
⁠
Bekijk ze allemaal via de link in bio.

NRC Magazine vroeg veertien fotografen om een foto van hun moeder.⁠
⁠
Bekijk ze allemaal via de link in bio.

NRC Magazine vroeg veertien fotografen om een foto van hun moeder.⁠
⁠
Bekijk ze allemaal via de link in bio.

NRC Magazine vroeg veertien fotografen om een foto van hun moeder.⁠
⁠
Bekijk ze allemaal via de link in bio.

NRC Magazine vroeg veertien fotografen om een foto van hun moeder.⁠
⁠
Bekijk ze allemaal via de link in bio.

NRC Magazine vroeg veertien fotografen om een foto van hun moeder.⁠
⁠
Bekijk ze allemaal via de link in bio.

NRC Magazine vroeg veertien fotografen om een foto van hun moeder.⁠
⁠
Bekijk ze allemaal via de link in bio.

NRC Magazine vroeg veertien fotografen om een foto van hun moeder.⁠
⁠
Bekijk ze allemaal via de link in bio.

NRC Magazine vroeg veertien fotografen om een foto van hun moeder.⁠
⁠
Bekijk ze allemaal via de link in bio.

NRC Magazine vroeg veertien fotografen om een foto van hun moeder.⁠
⁠
Bekijk ze allemaal via de link in bio.

Jarenlang maakte Yann Stofer geïmproviseerde torentjes die hij op hotelkamers bouwde om zijn laptop of telefoon op te laden. Wat begon als pure noodzaak groeide uit tot een visuele serie van alledaagse sculpturen. ⁠
⁠
Een afstandsbediening, een banaan, fotorolletjes of een Japans blikje lycheesap werden wiebelig op elkaar gestapeld om een stekker overeind te houden en werden zo zijn "Totems du Quotidien": totempalen van het dagelijkse leven.⁠
⁠
📸@yannstofer⁠
👉️Bekijk en lees meer via de link in onze bio

Jarenlang maakte Yann Stofer geïmproviseerde torentjes die hij op hotelkamers bouwde om zijn laptop of telefoon op te laden. Wat begon als pure noodzaak groeide uit tot een visuele serie van alledaagse sculpturen. ⁠
⁠
Een afstandsbediening, een banaan, fotorolletjes of een Japans blikje lycheesap werden wiebelig op elkaar gestapeld om een stekker overeind te houden en werden zo zijn "Totems du Quotidien": totempalen van het dagelijkse leven.⁠
⁠
📸@yannstofer⁠
👉️Bekijk en lees meer via de link in onze bio

Jarenlang maakte Yann Stofer geïmproviseerde torentjes die hij op hotelkamers bouwde om zijn laptop of telefoon op te laden. Wat begon als pure noodzaak groeide uit tot een visuele serie van alledaagse sculpturen. ⁠
⁠
Een afstandsbediening, een banaan, fotorolletjes of een Japans blikje lycheesap werden wiebelig op elkaar gestapeld om een stekker overeind te houden en werden zo zijn "Totems du Quotidien": totempalen van het dagelijkse leven.⁠
⁠
📸@yannstofer⁠
👉️Bekijk en lees meer via de link in onze bio

Jarenlang maakte Yann Stofer geïmproviseerde torentjes die hij op hotelkamers bouwde om zijn laptop of telefoon op te laden. Wat begon als pure noodzaak groeide uit tot een visuele serie van alledaagse sculpturen. ⁠
⁠
Een afstandsbediening, een banaan, fotorolletjes of een Japans blikje lycheesap werden wiebelig op elkaar gestapeld om een stekker overeind te houden en werden zo zijn "Totems du Quotidien": totempalen van het dagelijkse leven.⁠
⁠
📸@yannstofer⁠
👉️Bekijk en lees meer via de link in onze bio

Jarenlang maakte Yann Stofer geïmproviseerde torentjes die hij op hotelkamers bouwde om zijn laptop of telefoon op te laden. Wat begon als pure noodzaak groeide uit tot een visuele serie van alledaagse sculpturen. ⁠
⁠
Een afstandsbediening, een banaan, fotorolletjes of een Japans blikje lycheesap werden wiebelig op elkaar gestapeld om een stekker overeind te houden en werden zo zijn "Totems du Quotidien": totempalen van het dagelijkse leven.⁠
⁠
📸@yannstofer⁠
👉️Bekijk en lees meer via de link in onze bio

Duizenden mensen gooiden tijdens de Tweede Wereldoorlog briefjes uit de treinen die hen naar de kampen voerden. Honderden zijn bewaard gebleven, dankzij mensen die de briefkaarten vonden en ze tot ergernis van de Duitsers verstuurden.⁠
⁠
„Allen hier vertrouwen terug te komen.”⁠
⁠
Wat er in stond, lees je via de link in bio.

Duizenden mensen gooiden tijdens de Tweede Wereldoorlog briefjes uit de treinen die hen naar de kampen voerden. Honderden zijn bewaard gebleven, dankzij mensen die de briefkaarten vonden en ze tot ergernis van de Duitsers verstuurden.⁠
⁠
„Allen hier vertrouwen terug te komen.”⁠
⁠
Wat er in stond, lees je via de link in bio.

Duizenden mensen gooiden tijdens de Tweede Wereldoorlog briefjes uit de treinen die hen naar de kampen voerden. Honderden zijn bewaard gebleven, dankzij mensen die de briefkaarten vonden en ze tot ergernis van de Duitsers verstuurden.⁠
⁠
„Allen hier vertrouwen terug te komen.”⁠
⁠
Wat er in stond, lees je via de link in bio.

Duizenden mensen gooiden tijdens de Tweede Wereldoorlog briefjes uit de treinen die hen naar de kampen voerden. Honderden zijn bewaard gebleven, dankzij mensen die de briefkaarten vonden en ze tot ergernis van de Duitsers verstuurden.⁠
⁠
„Allen hier vertrouwen terug te komen.”⁠
⁠
Wat er in stond, lees je via de link in bio.

Duizenden mensen gooiden tijdens de Tweede Wereldoorlog briefjes uit de treinen die hen naar de kampen voerden. Honderden zijn bewaard gebleven, dankzij mensen die de briefkaarten vonden en ze tot ergernis van de Duitsers verstuurden.⁠
⁠
„Allen hier vertrouwen terug te komen.”⁠
⁠
Wat er in stond, lees je via de link in bio.

Duizenden mensen gooiden tijdens de Tweede Wereldoorlog briefjes uit de treinen die hen naar de kampen voerden. Honderden zijn bewaard gebleven, dankzij mensen die de briefkaarten vonden en ze tot ergernis van de Duitsers verstuurden.⁠
⁠
„Allen hier vertrouwen terug te komen.”⁠
⁠
Wat er in stond, lees je via de link in bio.

Duizenden mensen gooiden tijdens de Tweede Wereldoorlog briefjes uit de treinen die hen naar de kampen voerden. Honderden zijn bewaard gebleven, dankzij mensen die de briefkaarten vonden en ze tot ergernis van de Duitsers verstuurden.⁠
⁠
„Allen hier vertrouwen terug te komen.”⁠
⁠
Wat er in stond, lees je via de link in bio.

Links ligt Wit-Rusland, met uitgestrekte, dichte bossen zo ver je kunt zien. Rechts, achter de verlaten flatgebouwen en nog meer woud, staat de kolossale stalen sarcofaag rond de ontplofte kernreactor Tsjernobyl. De nachtmerrie waar Oekraïne op 26 april 1986 in ontwaakte.⁠
⁠
Door de oorlog dreigt er opnieuw gevaar. Dat weerhoudt sommige bewoners er niet van daar te blijven. „Een oude boom moet je niet verplanten.” ⁠
⁠
Lees het hele verhaal via de link in bio.⁠
⁠
📷️ Kostyantyn Chernichkin

Links ligt Wit-Rusland, met uitgestrekte, dichte bossen zo ver je kunt zien. Rechts, achter de verlaten flatgebouwen en nog meer woud, staat de kolossale stalen sarcofaag rond de ontplofte kernreactor Tsjernobyl. De nachtmerrie waar Oekraïne op 26 april 1986 in ontwaakte.⁠
⁠
Door de oorlog dreigt er opnieuw gevaar. Dat weerhoudt sommige bewoners er niet van daar te blijven. „Een oude boom moet je niet verplanten.” ⁠
⁠
Lees het hele verhaal via de link in bio.⁠
⁠
📷️ Kostyantyn Chernichkin

Links ligt Wit-Rusland, met uitgestrekte, dichte bossen zo ver je kunt zien. Rechts, achter de verlaten flatgebouwen en nog meer woud, staat de kolossale stalen sarcofaag rond de ontplofte kernreactor Tsjernobyl. De nachtmerrie waar Oekraïne op 26 april 1986 in ontwaakte.⁠
⁠
Door de oorlog dreigt er opnieuw gevaar. Dat weerhoudt sommige bewoners er niet van daar te blijven. „Een oude boom moet je niet verplanten.” ⁠
⁠
Lees het hele verhaal via de link in bio.⁠
⁠
📷️ Kostyantyn Chernichkin

Links ligt Wit-Rusland, met uitgestrekte, dichte bossen zo ver je kunt zien. Rechts, achter de verlaten flatgebouwen en nog meer woud, staat de kolossale stalen sarcofaag rond de ontplofte kernreactor Tsjernobyl. De nachtmerrie waar Oekraïne op 26 april 1986 in ontwaakte.⁠
⁠
Door de oorlog dreigt er opnieuw gevaar. Dat weerhoudt sommige bewoners er niet van daar te blijven. „Een oude boom moet je niet verplanten.” ⁠
⁠
Lees het hele verhaal via de link in bio.⁠
⁠
📷️ Kostyantyn Chernichkin

Links ligt Wit-Rusland, met uitgestrekte, dichte bossen zo ver je kunt zien. Rechts, achter de verlaten flatgebouwen en nog meer woud, staat de kolossale stalen sarcofaag rond de ontplofte kernreactor Tsjernobyl. De nachtmerrie waar Oekraïne op 26 april 1986 in ontwaakte.⁠
⁠
Door de oorlog dreigt er opnieuw gevaar. Dat weerhoudt sommige bewoners er niet van daar te blijven. „Een oude boom moet je niet verplanten.” ⁠
⁠
Lees het hele verhaal via de link in bio.⁠
⁠
📷️ Kostyantyn Chernichkin

Links ligt Wit-Rusland, met uitgestrekte, dichte bossen zo ver je kunt zien. Rechts, achter de verlaten flatgebouwen en nog meer woud, staat de kolossale stalen sarcofaag rond de ontplofte kernreactor Tsjernobyl. De nachtmerrie waar Oekraïne op 26 april 1986 in ontwaakte.⁠
⁠
Door de oorlog dreigt er opnieuw gevaar. Dat weerhoudt sommige bewoners er niet van daar te blijven. „Een oude boom moet je niet verplanten.” ⁠
⁠
Lees het hele verhaal via de link in bio.⁠
⁠
📷️ Kostyantyn Chernichkin

Links ligt Wit-Rusland, met uitgestrekte, dichte bossen zo ver je kunt zien. Rechts, achter de verlaten flatgebouwen en nog meer woud, staat de kolossale stalen sarcofaag rond de ontplofte kernreactor Tsjernobyl. De nachtmerrie waar Oekraïne op 26 april 1986 in ontwaakte.⁠
⁠
Door de oorlog dreigt er opnieuw gevaar. Dat weerhoudt sommige bewoners er niet van daar te blijven. „Een oude boom moet je niet verplanten.” ⁠
⁠
Lees het hele verhaal via de link in bio.⁠
⁠
📷️ Kostyantyn Chernichkin

Links ligt Wit-Rusland, met uitgestrekte, dichte bossen zo ver je kunt zien. Rechts, achter de verlaten flatgebouwen en nog meer woud, staat de kolossale stalen sarcofaag rond de ontplofte kernreactor Tsjernobyl. De nachtmerrie waar Oekraïne op 26 april 1986 in ontwaakte.⁠
⁠
Door de oorlog dreigt er opnieuw gevaar. Dat weerhoudt sommige bewoners er niet van daar te blijven. „Een oude boom moet je niet verplanten.” ⁠
⁠
Lees het hele verhaal via de link in bio.⁠
⁠
📷️ Kostyantyn Chernichkin

Links ligt Wit-Rusland, met uitgestrekte, dichte bossen zo ver je kunt zien. Rechts, achter de verlaten flatgebouwen en nog meer woud, staat de kolossale stalen sarcofaag rond de ontplofte kernreactor Tsjernobyl. De nachtmerrie waar Oekraïne op 26 april 1986 in ontwaakte.⁠
⁠
Door de oorlog dreigt er opnieuw gevaar. Dat weerhoudt sommige bewoners er niet van daar te blijven. „Een oude boom moet je niet verplanten.” ⁠
⁠
Lees het hele verhaal via de link in bio.⁠
⁠
📷️ Kostyantyn Chernichkin

Links ligt Wit-Rusland, met uitgestrekte, dichte bossen zo ver je kunt zien. Rechts, achter de verlaten flatgebouwen en nog meer woud, staat de kolossale stalen sarcofaag rond de ontplofte kernreactor Tsjernobyl. De nachtmerrie waar Oekraïne op 26 april 1986 in ontwaakte.⁠
⁠
Door de oorlog dreigt er opnieuw gevaar. Dat weerhoudt sommige bewoners er niet van daar te blijven. „Een oude boom moet je niet verplanten.” ⁠
⁠
Lees het hele verhaal via de link in bio.⁠
⁠
📷️ Kostyantyn Chernichkin

De Chinese kustlijn is essentieel voor miljoenen trekvogels. Jaarlijks vliegen nog altijd meer dan 50 miljoen vogels langs de kust richting het Noordpoolgebied om hun kuikens groot te brengen. Maar hun aantal is de afgelopen veertig jaar sterk afgenomen.⁠
⁠
Trekvogelonderzoeker He-Bo Peng onderzoekt al jaren hoe dit komt. Fotograaf Yin Ying liep een dag mee met Peng, en geeft een inkijkje in zijn herculesarbeid. Een van de ogenschijnlijk tegenstrijdige conclusies: beschermde kustgebieden blijken soms slechter voor trekvogelpopulaties dan gebieden waar schelpdierkweek is toegestaan.⁠
⁠
👉️ Bekijk en lees meer via de link in bio.⁠
📸 Yin Ying

De Chinese kustlijn is essentieel voor miljoenen trekvogels. Jaarlijks vliegen nog altijd meer dan 50 miljoen vogels langs de kust richting het Noordpoolgebied om hun kuikens groot te brengen. Maar hun aantal is de afgelopen veertig jaar sterk afgenomen.⁠
⁠
Trekvogelonderzoeker He-Bo Peng onderzoekt al jaren hoe dit komt. Fotograaf Yin Ying liep een dag mee met Peng, en geeft een inkijkje in zijn herculesarbeid. Een van de ogenschijnlijk tegenstrijdige conclusies: beschermde kustgebieden blijken soms slechter voor trekvogelpopulaties dan gebieden waar schelpdierkweek is toegestaan.⁠
⁠
👉️ Bekijk en lees meer via de link in bio.⁠
📸 Yin Ying

De Chinese kustlijn is essentieel voor miljoenen trekvogels. Jaarlijks vliegen nog altijd meer dan 50 miljoen vogels langs de kust richting het Noordpoolgebied om hun kuikens groot te brengen. Maar hun aantal is de afgelopen veertig jaar sterk afgenomen.⁠
⁠
Trekvogelonderzoeker He-Bo Peng onderzoekt al jaren hoe dit komt. Fotograaf Yin Ying liep een dag mee met Peng, en geeft een inkijkje in zijn herculesarbeid. Een van de ogenschijnlijk tegenstrijdige conclusies: beschermde kustgebieden blijken soms slechter voor trekvogelpopulaties dan gebieden waar schelpdierkweek is toegestaan.⁠
⁠
👉️ Bekijk en lees meer via de link in bio.⁠
📸 Yin Ying

De Chinese kustlijn is essentieel voor miljoenen trekvogels. Jaarlijks vliegen nog altijd meer dan 50 miljoen vogels langs de kust richting het Noordpoolgebied om hun kuikens groot te brengen. Maar hun aantal is de afgelopen veertig jaar sterk afgenomen.⁠
⁠
Trekvogelonderzoeker He-Bo Peng onderzoekt al jaren hoe dit komt. Fotograaf Yin Ying liep een dag mee met Peng, en geeft een inkijkje in zijn herculesarbeid. Een van de ogenschijnlijk tegenstrijdige conclusies: beschermde kustgebieden blijken soms slechter voor trekvogelpopulaties dan gebieden waar schelpdierkweek is toegestaan.⁠
⁠
👉️ Bekijk en lees meer via de link in bio.⁠
📸 Yin Ying

De Chinese kustlijn is essentieel voor miljoenen trekvogels. Jaarlijks vliegen nog altijd meer dan 50 miljoen vogels langs de kust richting het Noordpoolgebied om hun kuikens groot te brengen. Maar hun aantal is de afgelopen veertig jaar sterk afgenomen.⁠
⁠
Trekvogelonderzoeker He-Bo Peng onderzoekt al jaren hoe dit komt. Fotograaf Yin Ying liep een dag mee met Peng, en geeft een inkijkje in zijn herculesarbeid. Een van de ogenschijnlijk tegenstrijdige conclusies: beschermde kustgebieden blijken soms slechter voor trekvogelpopulaties dan gebieden waar schelpdierkweek is toegestaan.⁠
⁠
👉️ Bekijk en lees meer via de link in bio.⁠
📸 Yin Ying

De Chinese kustlijn is essentieel voor miljoenen trekvogels. Jaarlijks vliegen nog altijd meer dan 50 miljoen vogels langs de kust richting het Noordpoolgebied om hun kuikens groot te brengen. Maar hun aantal is de afgelopen veertig jaar sterk afgenomen.⁠
⁠
Trekvogelonderzoeker He-Bo Peng onderzoekt al jaren hoe dit komt. Fotograaf Yin Ying liep een dag mee met Peng, en geeft een inkijkje in zijn herculesarbeid. Een van de ogenschijnlijk tegenstrijdige conclusies: beschermde kustgebieden blijken soms slechter voor trekvogelpopulaties dan gebieden waar schelpdierkweek is toegestaan.⁠
⁠
👉️ Bekijk en lees meer via de link in bio.⁠
📸 Yin Ying

De Chinese kustlijn is essentieel voor miljoenen trekvogels. Jaarlijks vliegen nog altijd meer dan 50 miljoen vogels langs de kust richting het Noordpoolgebied om hun kuikens groot te brengen. Maar hun aantal is de afgelopen veertig jaar sterk afgenomen.⁠
⁠
Trekvogelonderzoeker He-Bo Peng onderzoekt al jaren hoe dit komt. Fotograaf Yin Ying liep een dag mee met Peng, en geeft een inkijkje in zijn herculesarbeid. Een van de ogenschijnlijk tegenstrijdige conclusies: beschermde kustgebieden blijken soms slechter voor trekvogelpopulaties dan gebieden waar schelpdierkweek is toegestaan.⁠
⁠
👉️ Bekijk en lees meer via de link in bio.⁠
📸 Yin Ying

De Chinese kustlijn is essentieel voor miljoenen trekvogels. Jaarlijks vliegen nog altijd meer dan 50 miljoen vogels langs de kust richting het Noordpoolgebied om hun kuikens groot te brengen. Maar hun aantal is de afgelopen veertig jaar sterk afgenomen.⁠
⁠
Trekvogelonderzoeker He-Bo Peng onderzoekt al jaren hoe dit komt. Fotograaf Yin Ying liep een dag mee met Peng, en geeft een inkijkje in zijn herculesarbeid. Een van de ogenschijnlijk tegenstrijdige conclusies: beschermde kustgebieden blijken soms slechter voor trekvogelpopulaties dan gebieden waar schelpdierkweek is toegestaan.⁠
⁠
👉️ Bekijk en lees meer via de link in bio.⁠
📸 Yin Ying

Iwan Baan is bekend om zijn monumentale luchtfoto’s van gebouwen, infrastructuur, zelfs hele steden. Hij fotografeert gebouwen van de grootste architecten op aarde. Het liefst vanuit een helikopter, want dan begrijpt hij de wereld pas echt. „Het is voor mij een manier om verbanden te leggen, 'to make sense of the world around me'. In een helikopter kun je je in een driedimensionale ruimte positioneren en alle facetten van een stad samenbrengen." Niet de gebouwen staan centraal in zijn foto’s, maar de mensen die er gebruik van maken. ⁠
⁠
📸@iwanbaan⁠
⁠
Foto 1: Snelwegen in Houston, Verenigde Staten (2020)⁠
Foto 2: De Torre David, een niet-voltooid en toch bewoond kantoor in Caracas, Venezuela (2012)⁠
Foto 3: Traditionele kleiwoningen in Tiébélé, Burkina Faso (2021)⁠
Foto 4: Las Vegas, Verenigde Staten (2022)⁠
Foto 5: Stroomstoring Manhattan, New York (2012)⁠
⁠
👉️ Bekijk en lees het interview via de link in bio

Iwan Baan is bekend om zijn monumentale luchtfoto’s van gebouwen, infrastructuur, zelfs hele steden. Hij fotografeert gebouwen van de grootste architecten op aarde. Het liefst vanuit een helikopter, want dan begrijpt hij de wereld pas echt. „Het is voor mij een manier om verbanden te leggen, 'to make sense of the world around me'. In een helikopter kun je je in een driedimensionale ruimte positioneren en alle facetten van een stad samenbrengen." Niet de gebouwen staan centraal in zijn foto’s, maar de mensen die er gebruik van maken. ⁠
⁠
📸@iwanbaan⁠
⁠
Foto 1: Snelwegen in Houston, Verenigde Staten (2020)⁠
Foto 2: De Torre David, een niet-voltooid en toch bewoond kantoor in Caracas, Venezuela (2012)⁠
Foto 3: Traditionele kleiwoningen in Tiébélé, Burkina Faso (2021)⁠
Foto 4: Las Vegas, Verenigde Staten (2022)⁠
Foto 5: Stroomstoring Manhattan, New York (2012)⁠
⁠
👉️ Bekijk en lees het interview via de link in bio

Iwan Baan is bekend om zijn monumentale luchtfoto’s van gebouwen, infrastructuur, zelfs hele steden. Hij fotografeert gebouwen van de grootste architecten op aarde. Het liefst vanuit een helikopter, want dan begrijpt hij de wereld pas echt. „Het is voor mij een manier om verbanden te leggen, 'to make sense of the world around me'. In een helikopter kun je je in een driedimensionale ruimte positioneren en alle facetten van een stad samenbrengen." Niet de gebouwen staan centraal in zijn foto’s, maar de mensen die er gebruik van maken. ⁠
⁠
📸@iwanbaan⁠
⁠
Foto 1: Snelwegen in Houston, Verenigde Staten (2020)⁠
Foto 2: De Torre David, een niet-voltooid en toch bewoond kantoor in Caracas, Venezuela (2012)⁠
Foto 3: Traditionele kleiwoningen in Tiébélé, Burkina Faso (2021)⁠
Foto 4: Las Vegas, Verenigde Staten (2022)⁠
Foto 5: Stroomstoring Manhattan, New York (2012)⁠
⁠
👉️ Bekijk en lees het interview via de link in bio

Iwan Baan is bekend om zijn monumentale luchtfoto’s van gebouwen, infrastructuur, zelfs hele steden. Hij fotografeert gebouwen van de grootste architecten op aarde. Het liefst vanuit een helikopter, want dan begrijpt hij de wereld pas echt. „Het is voor mij een manier om verbanden te leggen, 'to make sense of the world around me'. In een helikopter kun je je in een driedimensionale ruimte positioneren en alle facetten van een stad samenbrengen." Niet de gebouwen staan centraal in zijn foto’s, maar de mensen die er gebruik van maken. ⁠
⁠
📸@iwanbaan⁠
⁠
Foto 1: Snelwegen in Houston, Verenigde Staten (2020)⁠
Foto 2: De Torre David, een niet-voltooid en toch bewoond kantoor in Caracas, Venezuela (2012)⁠
Foto 3: Traditionele kleiwoningen in Tiébélé, Burkina Faso (2021)⁠
Foto 4: Las Vegas, Verenigde Staten (2022)⁠
Foto 5: Stroomstoring Manhattan, New York (2012)⁠
⁠
👉️ Bekijk en lees het interview via de link in bio

Iwan Baan is bekend om zijn monumentale luchtfoto’s van gebouwen, infrastructuur, zelfs hele steden. Hij fotografeert gebouwen van de grootste architecten op aarde. Het liefst vanuit een helikopter, want dan begrijpt hij de wereld pas echt. „Het is voor mij een manier om verbanden te leggen, 'to make sense of the world around me'. In een helikopter kun je je in een driedimensionale ruimte positioneren en alle facetten van een stad samenbrengen." Niet de gebouwen staan centraal in zijn foto’s, maar de mensen die er gebruik van maken. ⁠
⁠
📸@iwanbaan⁠
⁠
Foto 1: Snelwegen in Houston, Verenigde Staten (2020)⁠
Foto 2: De Torre David, een niet-voltooid en toch bewoond kantoor in Caracas, Venezuela (2012)⁠
Foto 3: Traditionele kleiwoningen in Tiébélé, Burkina Faso (2021)⁠
Foto 4: Las Vegas, Verenigde Staten (2022)⁠
Foto 5: Stroomstoring Manhattan, New York (2012)⁠
⁠
👉️ Bekijk en lees het interview via de link in bio

De Amerikaanse fotograaf Carol Guzy (70) is zo toegewijd aan de onderwerpen die ze volgt, dat ze donderdag niet in Amsterdam was om de World Press Photo voor foto van het jaar in ontvangst te nemen. Ze bleef liever in New York, waar ze al maanden elke dag een rechtbank bezoekt om vast te leggen hoe agenten van de vreemdelingenpolitie ICE migranten arresteren die komen opdagen voor een hoorzitting over hun immigratiestatus.⁠
⁠
De winnende foto toont meisjes die zich vastklampen aan hun vader, een migrant uit Ecuador, terwijl hij na de hoorzitting wordt opgepakt. „Het is zo aangrijpend en triest”, zegt Guzy. „Ze klampen zich vast aan hun vader, maar ze kunnen zijn detentie niet voorkomen. Ouders en kinderen hebben natuurlijk een sterke, instinctieve band. Ik ben mijn vader verloren toen ik zes was, dus ik begrijp goed wat een eeuwig gat de afwezigheid van een ouder slaat in een kinderhart. Ik identificeer me met die meisjes, en dat geldt waarschijnlijk voor iedereen die geraakt wordt door dit soort foto’s.”⁠
⁠
Lees het hele interview met de fotograaf via de link in bio⁠
⁠
📷️World Press Photo

De Amerikaanse fotograaf Carol Guzy (70) is zo toegewijd aan de onderwerpen die ze volgt, dat ze donderdag niet in Amsterdam was om de World Press Photo voor foto van het jaar in ontvangst te nemen. Ze bleef liever in New York, waar ze al maanden elke dag een rechtbank bezoekt om vast te leggen hoe agenten van de vreemdelingenpolitie ICE migranten arresteren die komen opdagen voor een hoorzitting over hun immigratiestatus.⁠
⁠
De winnende foto toont meisjes die zich vastklampen aan hun vader, een migrant uit Ecuador, terwijl hij na de hoorzitting wordt opgepakt. „Het is zo aangrijpend en triest”, zegt Guzy. „Ze klampen zich vast aan hun vader, maar ze kunnen zijn detentie niet voorkomen. Ouders en kinderen hebben natuurlijk een sterke, instinctieve band. Ik ben mijn vader verloren toen ik zes was, dus ik begrijp goed wat een eeuwig gat de afwezigheid van een ouder slaat in een kinderhart. Ik identificeer me met die meisjes, en dat geldt waarschijnlijk voor iedereen die geraakt wordt door dit soort foto’s.”⁠
⁠
Lees het hele interview met de fotograaf via de link in bio⁠
⁠
📷️World Press Photo

De Amerikaanse fotograaf Carol Guzy (70) is zo toegewijd aan de onderwerpen die ze volgt, dat ze donderdag niet in Amsterdam was om de World Press Photo voor foto van het jaar in ontvangst te nemen. Ze bleef liever in New York, waar ze al maanden elke dag een rechtbank bezoekt om vast te leggen hoe agenten van de vreemdelingenpolitie ICE migranten arresteren die komen opdagen voor een hoorzitting over hun immigratiestatus.⁠
⁠
De winnende foto toont meisjes die zich vastklampen aan hun vader, een migrant uit Ecuador, terwijl hij na de hoorzitting wordt opgepakt. „Het is zo aangrijpend en triest”, zegt Guzy. „Ze klampen zich vast aan hun vader, maar ze kunnen zijn detentie niet voorkomen. Ouders en kinderen hebben natuurlijk een sterke, instinctieve band. Ik ben mijn vader verloren toen ik zes was, dus ik begrijp goed wat een eeuwig gat de afwezigheid van een ouder slaat in een kinderhart. Ik identificeer me met die meisjes, en dat geldt waarschijnlijk voor iedereen die geraakt wordt door dit soort foto’s.”⁠
⁠
Lees het hele interview met de fotograaf via de link in bio⁠
⁠
📷️World Press Photo

De Amerikaanse fotograaf Carol Guzy (70) is zo toegewijd aan de onderwerpen die ze volgt, dat ze donderdag niet in Amsterdam was om de World Press Photo voor foto van het jaar in ontvangst te nemen. Ze bleef liever in New York, waar ze al maanden elke dag een rechtbank bezoekt om vast te leggen hoe agenten van de vreemdelingenpolitie ICE migranten arresteren die komen opdagen voor een hoorzitting over hun immigratiestatus.⁠
⁠
De winnende foto toont meisjes die zich vastklampen aan hun vader, een migrant uit Ecuador, terwijl hij na de hoorzitting wordt opgepakt. „Het is zo aangrijpend en triest”, zegt Guzy. „Ze klampen zich vast aan hun vader, maar ze kunnen zijn detentie niet voorkomen. Ouders en kinderen hebben natuurlijk een sterke, instinctieve band. Ik ben mijn vader verloren toen ik zes was, dus ik begrijp goed wat een eeuwig gat de afwezigheid van een ouder slaat in een kinderhart. Ik identificeer me met die meisjes, en dat geldt waarschijnlijk voor iedereen die geraakt wordt door dit soort foto’s.”⁠
⁠
Lees het hele interview met de fotograaf via de link in bio⁠
⁠
📷️World Press Photo

De Amerikaanse fotograaf Carol Guzy (70) is zo toegewijd aan de onderwerpen die ze volgt, dat ze donderdag niet in Amsterdam was om de World Press Photo voor foto van het jaar in ontvangst te nemen. Ze bleef liever in New York, waar ze al maanden elke dag een rechtbank bezoekt om vast te leggen hoe agenten van de vreemdelingenpolitie ICE migranten arresteren die komen opdagen voor een hoorzitting over hun immigratiestatus.⁠
⁠
De winnende foto toont meisjes die zich vastklampen aan hun vader, een migrant uit Ecuador, terwijl hij na de hoorzitting wordt opgepakt. „Het is zo aangrijpend en triest”, zegt Guzy. „Ze klampen zich vast aan hun vader, maar ze kunnen zijn detentie niet voorkomen. Ouders en kinderen hebben natuurlijk een sterke, instinctieve band. Ik ben mijn vader verloren toen ik zes was, dus ik begrijp goed wat een eeuwig gat de afwezigheid van een ouder slaat in een kinderhart. Ik identificeer me met die meisjes, en dat geldt waarschijnlijk voor iedereen die geraakt wordt door dit soort foto’s.”⁠
⁠
Lees het hele interview met de fotograaf via de link in bio⁠
⁠
📷️World Press Photo

De Amerikaanse fotograaf Carol Guzy (70) is zo toegewijd aan de onderwerpen die ze volgt, dat ze donderdag niet in Amsterdam was om de World Press Photo voor foto van het jaar in ontvangst te nemen. Ze bleef liever in New York, waar ze al maanden elke dag een rechtbank bezoekt om vast te leggen hoe agenten van de vreemdelingenpolitie ICE migranten arresteren die komen opdagen voor een hoorzitting over hun immigratiestatus.⁠
⁠
De winnende foto toont meisjes die zich vastklampen aan hun vader, een migrant uit Ecuador, terwijl hij na de hoorzitting wordt opgepakt. „Het is zo aangrijpend en triest”, zegt Guzy. „Ze klampen zich vast aan hun vader, maar ze kunnen zijn detentie niet voorkomen. Ouders en kinderen hebben natuurlijk een sterke, instinctieve band. Ik ben mijn vader verloren toen ik zes was, dus ik begrijp goed wat een eeuwig gat de afwezigheid van een ouder slaat in een kinderhart. Ik identificeer me met die meisjes, en dat geldt waarschijnlijk voor iedereen die geraakt wordt door dit soort foto’s.”⁠
⁠
Lees het hele interview met de fotograaf via de link in bio⁠
⁠
📷️World Press Photo

De Amerikaanse fotograaf Carol Guzy (70) is zo toegewijd aan de onderwerpen die ze volgt, dat ze donderdag niet in Amsterdam was om de World Press Photo voor foto van het jaar in ontvangst te nemen. Ze bleef liever in New York, waar ze al maanden elke dag een rechtbank bezoekt om vast te leggen hoe agenten van de vreemdelingenpolitie ICE migranten arresteren die komen opdagen voor een hoorzitting over hun immigratiestatus.⁠
⁠
De winnende foto toont meisjes die zich vastklampen aan hun vader, een migrant uit Ecuador, terwijl hij na de hoorzitting wordt opgepakt. „Het is zo aangrijpend en triest”, zegt Guzy. „Ze klampen zich vast aan hun vader, maar ze kunnen zijn detentie niet voorkomen. Ouders en kinderen hebben natuurlijk een sterke, instinctieve band. Ik ben mijn vader verloren toen ik zes was, dus ik begrijp goed wat een eeuwig gat de afwezigheid van een ouder slaat in een kinderhart. Ik identificeer me met die meisjes, en dat geldt waarschijnlijk voor iedereen die geraakt wordt door dit soort foto’s.”⁠
⁠
Lees het hele interview met de fotograaf via de link in bio⁠
⁠
📷️World Press Photo

De Amerikaanse fotograaf Carol Guzy (70) is zo toegewijd aan de onderwerpen die ze volgt, dat ze donderdag niet in Amsterdam was om de World Press Photo voor foto van het jaar in ontvangst te nemen. Ze bleef liever in New York, waar ze al maanden elke dag een rechtbank bezoekt om vast te leggen hoe agenten van de vreemdelingenpolitie ICE migranten arresteren die komen opdagen voor een hoorzitting over hun immigratiestatus.⁠
⁠
De winnende foto toont meisjes die zich vastklampen aan hun vader, een migrant uit Ecuador, terwijl hij na de hoorzitting wordt opgepakt. „Het is zo aangrijpend en triest”, zegt Guzy. „Ze klampen zich vast aan hun vader, maar ze kunnen zijn detentie niet voorkomen. Ouders en kinderen hebben natuurlijk een sterke, instinctieve band. Ik ben mijn vader verloren toen ik zes was, dus ik begrijp goed wat een eeuwig gat de afwezigheid van een ouder slaat in een kinderhart. Ik identificeer me met die meisjes, en dat geldt waarschijnlijk voor iedereen die geraakt wordt door dit soort foto’s.”⁠
⁠
Lees het hele interview met de fotograaf via de link in bio⁠
⁠
📷️World Press Photo